Creative minds are a bit fuzzy

De parel aan de Moldau: Praag

18 mei 2010 Geef een reactie

door xjessica92 inReisverhalen Tags:bus, Praag, reizen, Tsjechie

Maandagochtend, 7 uur. Aangezien ik de avond daarvoor zo ‘slim’ was geweest om tot 3 uur op te blijven, ben ik op dit tijdstip niet echt de vrolijkste thuis. Met mijn muziek bij de hand sleep ik de koffer de auto in en ga zitten, om vervolgens tegen het raam weer in slaap te vallen. Eenmaal bij de bus aangekomen, zoeken mijn zusje en ik de beste plek in de bus uit om te chillen: de achterbank. Na het thuisfront uitgezwaaid te hebben, val ik dan ook gelijk weer in slaap, om even wat uurtjes in te halen.
Die uurtjes worden abrupt verstoord als de buschauffeur erachter komt dat hij twee mensen is vergeten bij de instapplaats, (we zijn dan inmiddels al een half uur onderweg..) dus weer omkeren! Het werkte in ieder geval allemaal erg stimulerend voor mijn ochtendhumeur. Not. Maar gelukkig werd ik tegen de tijd dat we Duitsland binnenreden al wat actiever en besloot wat danspasjes te oefenen, zittend op de achterbank. Enkele keren kijken vrachtwagenchauffeurs me vreemd aan, maar richten hun blik alweer snel op de weg.
Als je door Duitsland rijdt, lijkt het net een groot, geel bloemenparadijs. Kijk je links, zie je bloemen. Kijk je recht, nog meer bloemen. En aangezien wij op de achterbank zaten, was het ook achter ons ook een gele bloemenzee.

Laat in de avond komen we dan eindelijk aan in Praag. Richting ons hotel ging er alleen het een en ander mis. Het leek eigenlijk een beetje op zo’n slechte horrorfilmscène: veel regen, veel mysterieus gekraak en weinig licht. Zo’n 100 meter van het hotel vandaan moest de bus een bocht nemen, alleen de bus was er blijkbaar niet voor gemaakt om zo’n kleine bocht te maken. Om ons toch veilig bij eindbestemming te brengen, besloot de buschauffeur om een stoepje van zo’n halve meter op te rijden, om de bocht toch te kunnen maken. Na veel gekraak, geschud en geroep stond de bus dan eindelijk weer recht. Dat ik niet de enigste was die even over onze veiligheid twijfelde, was wel te merken aan de reacties van de mensen.
Maar goed en wel, we waren dan eindelijk bij ons hotel en konden dus eindelijk ons bedje induiken.

Na een heerlijk nachtje uitgerust te hebben, konden we weer fris en fruitig op pad (vooruit dan, wel na een kop koffie). Het zal iedereen opgevallen zijn dat Praag een enorm kleurrijke stad is. Elk gebouw is gekleurd, wat een heel vrolijk effect geeft aan de stad. Op het begin van de reis vond ik Praag niet veel bijzonders, maar je moet verder kijken dan een stel mooie gebouwen. Want dan pas beleef je iets van de serene sfeer die daar leeft, de cultuur die je op straat tegenkomt. Ik raad het trouwens zeker aan om door Praag met een gids te lopen. Wij hadden een top gids, die ons bij alles een leuk verhaal kon vertellen. Hierdoor kreeg je een veel levendiger beeld als je naar monument nummer twintig stond te staren.
Natuurlijk hebben we de astronomische klok gezien. Elk uur staat er bovenaan de toren een trompettist die zichzelf even laat horen. Waarschijnlijk gaat hij dan 55 minuten ergens een biertje drinken op het terras, om vervolgens daarna zijn taak te herhalen?

Halverwege de middag laat het zonnige weer ons in de steek en begint het ontzettend te regenen! Gelukkig hebben we de meeste gebouwen, pleinen en monumenten dan al gezien en schuilen we onder een overdekt terrasje. De Tsjechen zijn trouwens erg slim als het om toeristen gaat. Op de uithangborden zetten ze de prijzen van de maaltijden, die natuurlijk erg goedkoop zijn. Hiermee lokken ze de mensen naar binnen. Zij bestellen gewoonlijk wat drinken bij hun maaltijd, en juist hier zit het geniale! Het drinken is dan bijna even duur als de maaltijd zelf. Maar bijna geen toerist die het van tevoren merkt. Gewoon, omdat je het niet verwacht.

Na het avondeten gingen we naar een black light show, en ik ben echt een ervaring rijker geworden! Sommigen vinden het niets aan, maar ik vind het geniaal hoe ze op een simpele manier zo’n show neer kunnen zetten. Aangezien ik tijdens de voorstelling niet kon filmen, hier een voorbeeld van wat het inhoudt:

Tsjechen zijn tegenover toeristen wat stugger en onvriendelijker dan je in de meeste toeristische plaatsen verwacht. Maar deze avond lieten ze zich toch van een andere kant zien. Het was 10 uur en de ijssalon ging sluiten. Omdat mijn zusje en ik zo’n zin hadden in een ijsje, renden we op het gebouw af, in de hoop dat ze open bleven. En inderdaad! Speciaal voor ons deden ze de deur weer open, om ons vervolgens nog verliefd te maken op het heerlijke ijs.

De volgende dag besloten we om met de kabelbaan de Petrinheuvel op te gaan en via deze weg naar de burcht te lopen. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over de stad! Ook zijn we de Sint Vitruskathedraal in geweest, waar vooral de raamwerken spectaculair van waren. Vervolgens zijn we via de burcht naar beneden gelopen, richting de Karelsbrug. Deze gotische brug staat vol beeldhouwwerken en overdag zijn er hier tientallen kunstenaars en muzikanten te vinden.
Aan het eind van de dag zijn we, op mijn verzoek, nog naar het Mucha museum geweest. Dit was een Tsjechische kunstenaar die veel Jugendstil werken heeft gemaakt. Ook heeft hij een van de ramen van de bovengenoemde kathedraal ontworpen, maar deze is nooit verder gekomen dan een schets op papier..

Praag is trouwens een erg schone stad. Dit komt omdat de overheid ’s ochtends aan bedelaars werk geeft. Meestal zijn deze taken schoonmaak karweitjes. Als ze ‘s avonds goed werk geleverd hebben, krijgen ze geld, waardoor ze niet meer hoeven te bedelen. Hierdoor zie je dus ook amper bedelaars op straat en is de werkloosheid erg laag in Tsjechië.

[hier zie je er dus nog een paar aan het werk, maar meestal staan ze stil: een sigaretje roken ofzo..]

’s Avonds besloten we om naar de zogeheten ‘grootste club van midden europa’ te gaan: Karlovy Lazne. Maar daarvoor zochten we eerst nog een goed restaurant. Veel buitenterrasjes waren er niet, dus besloten we bij een van de honderd pizzeria’s te gaan zitten. Italië is er niets bij!
Het klinkt misschien raar, maar ik heb de groenten en het fruit echt gemist die week! De enigste groente die we naast de bootreis op hadden, waren de blaadjes sla op een broodje bij de Burger King..

Nou goed, terug naar club Karlovy Lazne. De club bestond uit vijf verdiepingen, ieder met een eigen muziekstijl. Vanaf de eerste vloer kon je zo naar beneden kijken, waar een lichtgevende dansvloer was. We hebben eerst even rondgelopen, maar zijn uiteindelijk toch op deze vloer blijven plakken, aangezien het hier het drukst was. De mensen zijn daar veel energieker tijdens het uitgaan en soms lijkt het zelfs alsof niemand zich daar schaamt voor zijn ‘slechte dansmoves’. De muziek loopt trouwens wel een beetje achter: waar heel Nederland een half jaar geleden op los ging, op nummers zoals ‘I got a feeling’, daar zongen ze in deze club vrolijk en enthousiast mee.

Zo leuk als het die avond was, zo vreselijk was het die ochtend om op te staan. Gelukkig duurde de busreis een uurtje en konden we dus nog even wat slaap inhalen. Na een uur kwamen we aan bij Theresienstadt, een concentratiekamp buiten Praag. Het was heel indrukwekkend toen we daar aankwamen: voor het kamp lagen de graven van alle mensen die in dit kamp overleden zijn. Opvallend was dat er bijna evenveel Christenen als Joden overleden zijn. Dit kwam omdat er in dit concentratiekamp veel verzetsstrijders opgesloten zaten.
Het kamp heeft echt een indruk bij mij achtergelaten. Doordat de gids een aantal gebeurtenissen heel gedetailleerd kon vertellen, zag je het met een beetje inlevingsvermogen zo voor je.. Zo vertelde hij een verhaal over twee studenten die tijdens Sinterklaasavond zijn ontsnapt, door over een richel te klimmen. Deze richel is uiteindelijk kapot geslagen zodat dit niet nog eens zou gebeuren. Of het verhaal over één man, die met zijn geweer zo’n 20 cellen in de gaten hield. Als je daar dan staat, kun je het je bijna niet voorstellen.

’s Middags zijn we naar de Jodenbuurt in Praag geweest. Eigenlijk viel deze wijk helemaal niet op voor toeristen, omdat die op de rest van de stad leek. Echter als je beter op ging letten, zag je dat er wel degelijk Joodse elementen waren. Zo was er een klok die de Joodse tijd aangaf, in plaats van onze gebruikelijke tijd. Ook de begraafplaats ziet er heel anders uit dan wij dat voor ogen hebben. Bij Joden is het verboden om een graf leeg te ruimen. Dus toen er te weinig plek op de begraafplaats kwam, gingen de Joden de graven ophopen. Zo konden ze mensen blijven begraven zonder tegen hun gebruiken in te gaan.

We eindigden de dag met een boottochtje. Tijdens deze tocht zijn we de Moldau over geweest, en hebben zo nog van een aantal leuke gebouwen kunnen genieten, waaronder ‘het dansende huis’. Vervolgens keerden we terug naar het hotel, om daar nog even voor de laatste avond van een drankje te genieten.

Piep! Altijd fijn, als de wekker om 6 uur ’s ochtends afgaat.. Aangezien we een lange terugreis voor de boeg hadden, moesten we vroeg opstaan, ontbijten en onze koffers inladen. Je snapt natuurlijk dat ik de helft van de busreis geslapen heb. Of in ieder geval geprobeerd heb om te slapen. ‘Jessica, we zijn bij de eerste stop, wil je wakker worden of blijf je liggen?’, ‘Jessica, heb je het fototoestel?’, ‘Jessica, wil je een spelletje doen?’, ‘Jessica, moet je je theorie niet leren?’. Het leek net alsof iedereen mij geen slaap gunde, zo vaak werd ik wakker gemaakt met deze vragen. Maar echt chagrijnig kon ik niet zijn: Ik was immers 5 dagen in het Prachtige Praag geweest.

[let op het stoplicht!]